Een rondje Schotland

'Dit is het enige landschap wat me deed huilen.' Op zoek naar de ziel van het land dat Picten, Noren, Engelsen én Schotten elkaar al eeuwenlang betwisten.

woensdag 4 juni 2014

Perverse windhandel

Dinsdag 3 juni, dag 20b; Althahara.

Achter het hotel is een dozijn huiszwaluwen bezig en plas te benutten om slijk voor hun nesten te verzamelen. Je ziet ze hier nog veel. Insekten genoeg en er zijn ook veel huizen waar ze tegenaan kunnen bouwen. In Nederland worden de nesten nogal eens vernietigd doordat mensen de 'troep' niet willen. Doodzonde!

Bij het slapen gaan, vliegt er een uil rond het hotel. 'Hoehoe, oehoe' hoor ik vanuit mijn bed. Ik weet het niet precies maar ik denk dat het een velduil is. Kippevel!!

Dit gebied is zo mooi en nog zo ongerept, dat het alleen daarom met hand en tand verdedigd zou moeten worden tegen aantasting. En die aantasting is niet denkbeeldig, zo vertelt Peter, met wie ik een hele tijd zit te praten in de bar.

Hij ziet er stoer uit: stevige vent, bruine kop van het buitenleven en van top tot teen in het groen. Peter is de schaapherder van het 'estate' hier. Voor zijn Engelse landeigenaar verzorgt hij de 1200 schapen die op het 14000 acres grote landgoed rondlopen. Een hoop werk voor een persoon. Vroeger waren ze met z'n zessen. Nu heeft hij alleen in het lammerseizoen en bij het scheren hulp. Verder moet hij het doen met zijn vier werkhonden en z'n quad, een vierwielaangedreven terreinmotor.

Peter vertelt: 'Er woedt momenteel een enorme discussie over het plaatsen van een groot aantal windmolens hier op de Highlands. Een groot gebied hier is gekocht door een buitenlander met fabrieken in China. Die produceren erg vervuilend en dus heeft hij problemen met de EU-regelgeving. Om te voldoen aan de eisen voor een lage carbon footprint van zijn producten in China, wil hij die uitstoot daar compenseren door hier windmolens neer te zetten. Zo maakt hij niet alleen de omgeving van zijn fabrieken in China kapot, maar ook onze omgeving. Die regels zijn pervers! En het gaat alleen om geld. Ze maken er alles voor kapot.'

Peter is zichtbaar aangeslagen. En hij is niet de enige. Ook de andere mannen in de bar zijn bezorgd. 'Wat kunnen we doen? Wij zijn maar een klein dorpje. Naar ons luistert niemand.' Ze putten hoop uit het feit dat de twee andere grootgrondbezitters van deze streek, een Engelsman en een Deen, ook tegen zijn.

Bizar eigenlijk: dit is een prachtige streek met aardige, trotse bewoners en als het er op aankomt trekt iemand anders in een verafgelegen corporate boardroom aan de touwtjes. Zonder gevoel voor de schoonheid hier en de belangen van de bewoners. Alleen geld, stake holder value en bonussen tellen blijkbaar. Peter heeft gelijk. Deze windhandel is pervers.

2 opmerkingen:

  1. Het ergst vind ik nog dat we allemaal direct of indirect meedoen aan die windhandel maar daarvan wegkijken want dan rijden we niet meer rond en genieten geen pensioentjes die grotendeels door rende

    BeantwoordenVerwijderen
  2. ...rendementen op peil worden gehouden. Dat willen we niet graag missen, toch?

    BeantwoordenVerwijderen