Woensdag 11 juni, dag 28. Fort Augustus (Morgan's Lodge YH) → Fort William → Dahlwinnie → Dunfermline → Bridge over the Forth → Edingbugh (YH Central). Per auto.
De weg slingert zich door glooiende velden en dichte naaldbossen met de heuvels van de Highlands op de achtergrond. Af en toe zijn er verrassend mooie vergezichten. Het fuchsia van de overal bloeiende rhododendrons combineert met het wit van het fluitekruid en het groen van de weilanden tot een prachtig plaatje.
We stoppen in Durmferline, tot 1603 de hoofdstad van Schotland. Het stadje ligt slaperig ingeklemd tussen de heuvels iets ten noordwesten van Edingburgh. Waar vroeger het Schotse hof resideerde, slaan nu de leegstand en de crises toe. De meeste toeristen razen voorbij over de nabijgelegen M90.
Toch, voor wie de moeite neemt om hier even te stoppen, valt er veel te genieten. Vooral de ruines van de benedictijnse abdij en het koninklijk paleis zijn interessant door het inzicht wat ze geven in hoe mensen toen leefden.
In de grote Abbey Church - ruw in tweeen gedeeld bij de reformatie - liggen 22 Schotse vorsten begraven. Vroeger werden Schotse koningen begraven op het eilandje Iona, maar dit was vanaf de 11e eeuw ingepikt door de Vikingen dus moesten de royals een ander stekkie zoeken dus dan maar dichter bij huis.
De beroemdste dode is zonder twijfel Robert de Bruce (1274 - 1329). Hij heeft een prachtig, dramatisch levensverhaal dat gelardeerd is met list, bedrog, moord en oorlog. Hij was wat je noemt een echte koning.
Op 24 juni 1314, 'midsummer's day', won hij de definitieve slag bij Bannockburn (bij Stirling) tegen de Engelse koning Edward II. Door deze overwinning groeide hij uit tot mythische propories: de slag bjj Bannockburn betekende de definitieve erkenning voor Schotland als onafhankelijk koninkrijk.
Het zal allemaal heel dapper geweest zijn, maar voor mijn gevoel was die Robert een echte bruut. De Schotten zijn het beslist niet met me eens. Na 700 jaar wordt hij nog steeds de hemel in geprezen en nu natuurlijk des te meer, zo kort voor het referendum over zelfstandigheid voor Schotland in september.
De abdijkerk, waar De Bruce begraven ligt onder de preekstoel, is de enige kerk die ik ken waarvan met levensgrote letters op het dak staat wat voor held hier ligt. Wel heel praktisch voor de middeleeuwse pelgrims die hier in grote getale doortrokken. Maar of die lezen konden?
Na Durmferline is het nog een kort stukje naar Edingburgh over de M90. Daarbij passeren we Schotlands beroemdste spoorbrug, de brug over de Firth of Forth. De 1,5 km lange brug dateert van 1890. Het was de eerste grote stalen brug ter wereld en wordt beschouwd als een van de spectaculairste technischeprestaties uit de victoriaanse tijd. Een absoluut wonder van ingenieurskunst met een heel kenmerkend robuust uiterlijk. De brug is met opzet zo vormgegeven om de treinreiziger een gevoel van veiligheid te geven. De vorige brug was twintig jaar daarvoor ingestort terwijl er een trein overheen reed. Het resultaat: honderden doden. De trein als vervoersmiddel was toen nog niet zo oud en het publiek was bang geworden om ermee te reizen, vandaar de keuze voor deze bijzondere vormgeving.
Tsja, ik moet zeggen dat al die hoogtepunten van de ingenieurskunst hier de ingenieurs in Nederland weer stukken dichterbij brengt...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten