Nat, natter...

Maandag 2 juni 2014; dag 19. Van Durness (Scottish Youth Hostel) via Loch Eriboll naar Tongue (Hostel bij causeway). 50 km gefietst, totaal 673 km.
Met spijt afscheid genomen van de mensen in het Youth Hostel in Durness. Het is echt een fijne plek.

De route naar Tongue is de eerste 20  kilometer prachtig en redelijk vlak. Met uitzicht op Loch Eriboll fiets je gemakkelijk glooiend verder. Dit loch is eigenlijk een inham van de oceaan. Met een diepte van 60 meter is het de diepste inham van de Britse kust. Dat is ook de reden dat hier vroeger de schepen beschutting zochten bij slecht weer.

In het loch is een visfarm. Hier wordt zalm gekweekt, een steeds belangrijker exportprodukt voor Schotland. Daarnaast wordt bij de kust ook veel op krabben en schelpdieren zoals mosselen en oesters  gevist.

Na het loch moet er twee keer stevig  geklommen worden voor ik de hoogvlakte bereik die naar Tongue leidt.

Ondanks dat 't weerbericht redelijk positief was, motregent het af en toe. Dan trekt het helemaal dicht en valt de regen bij bakken uit de lucht. Het fietsen over de hoogvlakte biedt geen enkele beschutting. Gelukkig waait het bijna niet.

Als ik in Tongue aankom, vertoon ik ernstige gelijkenis met een verzopen kat. Maar in het kleine supermarktje annex postkantoortje annex koffieshop is het droog en ze hebben er goede Sagfredo koffie. Een zeldzaamheid in dit land.

Als om vijf uur het Youth Hostel opent, ben ik de eerste. Ik krijg een kamer met uitzicht op het meer en de bergen. Er is een hete douche, warm eten, goed  gezelschap en wifi. Wat ga je al die dingen toch waarderen juist als ze er niet altijd zijn. 'Zufriedenheit ist Gluck,' zei mijn oude buurvrouw en gelijk had ze!