Zondag 8 juni 2014, dag 25; 1e Pinksterdag. Inverness (Youth Hostel). Rustdag. Stad bekeken te voet. Droog met stortbui.
In feite is dit tijdelijke bestaan als fietsnomade gewoon een zaak van keihard werken. Zo heb ik gisteren zeker acht uur doorgebracht in het museum en op het slagveld van Culloden. Nee, niet in het - overigens uitstekende - restaurant of de dito boekwinkel. Ok, ik beken, ik heb twee boeken gekocht, maar die acties vallen onder het kopje 'vergeeflijke zonden' vind ikzelf (en jij hoeft er niks van te vinden ;-) ).
Een beetje strandvakantie kenmerkt zich door een vrolijk 'dolce far niente' maar helaas ben ik daar erfelijk ongeschikt voor. Het zij zo.
Inverness is met zo'n 45.000 inwoners het centrum van Noord-Schotland. Zelfs toen ik op de Hebriden fietste, hoorde ik dat de bewoners van de eilanden af en toe een weekendje naar Inverness komen om uitgebreid te winkelen en daarna 's lekker los te gaan. Beide dingen kun je hier in de 'capital of the Highlands' ongetwijfeld uitstekend doen. Er zijn veel winkels die het hele weekend open zijn en het aanbod aan kroegen overtreft het aantal kerken ruimschoots zal ik maar zeggen.
De vele clanoorlogen hebbben er jammer genoeg in de loop der eeuwen voor gezorgd dat er veel moois verdwenen is. Wat resteert aan mooie gebouwen steekt af als gezonde tanden in een onderhoudsbehoeftig gebit. Daarnaast heeft de crises z'n sporen achtergelaten in de vorm van veel lege winkels wat het er niet knusser op maakt.
Wat wel mooi is, is het gebied bij de Ness. Deze rivier, afkomstig uit het wereldberoemde loch, stroomt dwars door de stad en wordt omzoomd door mooie, Victoriaanse gebouwen.
Het kasteel torent er hoog bovenuit. Bij het kasteel kwam ik een oude vriendin tegen: Flora MacDonald. Ik heb de ruine van haar geboortehuis bezocht op Uist. Zij redde het vege lijf van Bonnie Prince Charles toen deze na zijn vlucht van het slagveld bij Culloden op de Hebriden terechtkwam. Jacobiet in hart en nieren, verkleedde de jonge Flora de prins als haar dienstmeid waardoor hij kon ontsnappen. Er staat nu een enorm standbeeld van Flora achter het kasteel van Inverness.
Ook mooi om te bezoeken zijn de kathedraal en het Victoriaanse 'market place' (dicht op zondag.. ).
Geen Schotland zonder kilts en de bijbehorende parafernalia. Aan de rivier is er een grote winkel in gespecialiseerd. Da's nog een heel gedoe want een rechtgeaarde Schot kan niet zomaar een leuk ruitje uitzoeken. Niets daarvan, de ruit (plus de rest) moet passen bij je oorspronkelijke clan. Wat de keuzestress aanzienlijk reduceert voor de Schotten.
Zo niet voor de welgestelde Chinese dames die wanhopig proberen te kiezen tussen de vele tweed handtassen. DE grote mode, aldus de verkoopster. 't Is dat ik met de fiets ben, anders... (en nee, die twee extra boeken van gister dat ging best!)
Er is weinig waar je zo moe van wordt als van de toerist uithangen. Tijd voor een goed glas wijn en een pub meal bij Wetherspoon. Deze kroeg in Church street is een fenomeen. Ze combineren redelijk eten en drinken met een bepaald soort typisch Engels publiek. Het soort waarbij je bij de dames een uitstekend overzicht hebt over de aanbiedingen van Marks & Spencer. Bij de heren zie je in no time wat de hotste tatoo's van dit moment zijn. Een bijzondere plek, by all means - maar ze hebben er uitstekende wifi. Cheers mate!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten