Woensdag 4 juni; dag 21d.
Er komen heel veel Duitsers naar Schotland. Dat leidt onvermijdelijk tot, zeg maar, een zekere toenadering tussen beide volken. Deze toenadering, vermengd met een open oog voor handelskansen bij de Schotten, heeft geleid tot een levendige handel in hertenvlees.
Vooral in het najaar komen hier wat would-be-groot-wild-jagers hun kunsten vertonen. Dat vlees moet natuurlijk ergens heen en meenemen mogen de jagers niet. Zou ook onhandig zijn, zo onderweg in je koffer. Gaat toch ruiken he?
Wat de Schotten dus doen, is een groot deel van dat hertenvlees exporteren naar Duitsland. Zoals jullie weten heeft bijv. een deelstaat als Beieren iets met jacht, getuige al die senioren met bierbuik en een hoedje met 'Gemsebart'.
Die lusten wel een hertebiefstukje. De Schotten zijn blij dat ze d'r vanaf zijn. Of, zoals een van de Hooglanders mij deze week toevertrouwde: 'Die hertebokken staan in de herfst stijf van de testosteron. Die moet je echt niet op je bord willen krijgen'. Tsja, het lijkt me dat hier sprake is van een echte win-winsituatie!
Er zijn naruurlijk ook Duitsers die hier niet in trappen. Waarschijnlijk weten die een vers lammetje erg op waarde te schatten. Foute boel natuurlijk als ze zo'n lammetje onderweg met 'dem Wohnwagen' omleggen. Om dit te voorkomen staat er iets voor Lairg een bordje met de volgende tekst: 'Achtung! Lammer auf der Strasse!' Ja, ja, een beetje Schot kent z'n talen!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten