Een rondje Schotland

'Dit is het enige landschap wat me deed huilen.' Op zoek naar de ziel van het land dat Picten, Noren, Engelsen én Schotten elkaar al eeuwenlang betwisten.

maandag 2 juni 2014

Van midges en mensen

Zondag 1 juni 2014; dag 18b; rustdag in Durness. 8 km gefietst, totaal 623 km afgelegd.

Op een rustdag, de naam zegt het al, moet er natuurlijk het nodige gebeuren. Eigenlijk is het een enorme luxe om tijdens zo'n tocht, waarbij je steeds verder trekt, voor langer dan een paar uur een vertrouwd plekje en goed gezelschap te hebben.

Dat is een van de voordelen van een jeugdherberg: meestal zijn de gasten aangenaam gezelschap en interessant om mee te praten. In Durness zitten we een paar dagen met hetzelfde kerngroepje in het hostel en al snel wordt er veel en intensief gepraat. Het gaat over de meest uiteenlopende onderwerpen, varierend van reizen, cultuur, geschiedenis tot politiek en ook over hele persoonlijke dingen.

Los van het al dan niet aangename gezelschap, heeft een hostel het grote voordeel van droog en midges-vrij zitten. Ik heb vrij veel regen gehad tijdens deze vakantie en dan is het fijn om niet je tent 's avonds ergens op een kletsnat veldje te moeten zetten en 's ochtens weer nat in je fietstassen te stoppen.

Als het droog is, dan zijn er de midgets. Het zijn een soort miniatuur mugjes, maar ze zijn met zovelen dat ze ongelooflijk irritant zijn. Vooral als het warm en windstil is, lijkt het soms alsof er een miljoen om je heen zoemen terwijl jij je zuchtend en zwetend een helling op probeert te werken. Deze week had ik op een dag zo'n 40 steken te pakken. Dat helpt niet echt om daarna lekker te slapen. Enfin, midges horen bij Schotland als een kilt bij een doedelzak dus niks aan te doen. Maar je snapt dat een midges-vrij onderkomen soms een welkome luxe is!

Terug naar de rustdag. Wat heb ik gedaan? Nou, heel simpel: eerst een beul bezocht en me daarna op het spionagepad begeven...

Geen opmerkingen:

Een reactie posten