Einde in stijl in Fort Augustus

Maandag 9 juni 2014; dag 26. Inverness (YH) → Dores → Foyers → Fort Augustus (Morag's Lodge YH); 54 km, totaal gefietst 925 km). Zonnig met laatste uur regen en flinke tegenwind.

De eerste 13 km zijn een feest voor de fietser: een mooie, redelijk vlakke route langs de rivier de Ness en in Dores een lief, oud kroegje met stokrozen en carrot cake. Een perfecte combinatie.

Grappig is dat: ik fiets dan wel alleen, maar ik klets met iedereen en voel me geen moment eenzaam. Misschien is het wel veel makkelijker om in je eentje contacten te maken dan wanneer je samen bent of in een groep.

Net als ik wil weggaan, komen er twee mannen op een racefiets aan. In no time staan we te kletsen. Mijn fiets - een mooie Snel Expedition met Rohloff naaf - trekt altijd wel veel belangstelling van fietsers in het buitenland.

Na Dores wordt de route heuvelachtiger met een paar kuitenbijters rondom Foyers. Ik rijd langs Loch Ness maar het beroemde meer-met-monster is slechts af en toe zichtbaar door de bomen.

Aan beide zijden wordt de horizon bepaald door hogere bergen, op sommige ligt hier en daar zelfs nog een flard sneeuw.

Tussen Foyers en Fort Augustus tel ik niet minder dan 25 Nederlandse Porches die in kleine groepjes achter elkaar rijden. Dat is een populair tijdverdrijf hier: men neme een snel of bijzonder vervoermiddel mee van thuis - een snelle of antieke auto of motor - en daarmee ga je hier stoer over de single track roads van de Highlands rijden. In een groep, anders is er geen lol aan.

Deze Porsche-colonne biedt voer voor psychologen. Er blijkt sprake van heuse kuddedwang: het komt niet eens bij ze op om even te stoppen op een 'passing place' voor een eerzame fietser. Stel je voor dat Gerard van de Rotary eerder bij de volgende whiskyproeverij aankomt!

Verder is het opmerkelijk dat ze er allemaal hetzelfde uitzien. De heren (onveranderlijk aan het stuur) met grijze dan wel witte haardos, uitgerust met een dure zonnebril (ondertussen regent het) en voorzien van een gebronsde teint die een wekenlang verblijf in een of ander zonnig, mondain oord doet  vermoeden.

De dames - al net zo gebronsd - hebben  vrijwel allemaal lange, blonde haren en een eh... rondborstig uiterlijk. Opmerkelijk genoeg lijken  de meesten van hen drie of vier decennia jonger dan de chauffeur. Een echt vader-dochter evenement zeker...

Het is mijn laatste fietsdag. Vanavond zie ik Atje in Morag's Lodge in Fort Augusta. Samen hebben we dan nog een klein weekje vakantie waarbij de fiets achterop de auto hangt. Vreemd, om te stoppen met fietsen, maar fijn om elkaar te zien.

Het afscheid van het fietsen komt in stijl: na Foyers is het beduidend zwaarder fietsen doordat er meer klimmetjes zijn. Ze zijn niet lang, maar sommige zijn gemeen steil. Een eindje voor Fort Augusta klimt de weg zelfs naar een soort pas op 400 m. Het is er bar koud en je waait er zowat uit je hemd. Jammer, want het uitzicht is beslist de moeite waard.

Vervolgens begint het weer te regenen. Het waait hard en ik heb tegenwind. Gelukkig gaat 't vanaf nu het rivierdal in.  Als ik de toeristische drukte van Fort Augustus  binnenrijd, ben ik moe en nat. De cirkel is rond, zo ben ik ook begonnen. Het hoort blijkbaar bij Schotland, het is net een echte liefde: je moet er wat voor over hebben...

Maar mensenkinderen, wat een mooie tocht was dit!!

Dank jullie voor het meelezen vanaf de virtuele bagagedrager. Het fietsen houdt hier voor mij op. Wie dit rondje verder wil rijden, kan vanaf Fort Augustus makkelijk langs het jaagpad van het Caledonisch Kanaal naar Fort William en dan naar Oban.

Ik zal nog wel wat verhalen aan het blogje toevoegen deze week. Voel je vrij om die te volgen als je zin hebt.