Dag 8, 22 mei 2014 - Howere ( South Uist) → North Uist → Berneray, Gaelic Youth Hostel (Beasdare); 67.5 km, totaal 272.34 km. Negen uur gefietst, tegenwind op stormkracht, bij vlagen regen.
Toen ik vanochtend wakker werd, gierde de storm om het huis. De Gaelic Youth Hostel Association heeft hier op de Hebriden drie hostels. Het zijn allemaal zgn. 'Black houses'. Een black house is de oude vorm van huizen zoals ze hier vroeger waren: met muren van natuursteen. Deze zijn soms wel een meter dik. Vaak zijn de daken met riet bedekt.
Tot in de jaren zestig van de vorige eeuw waren deze huizen algemeen. Daarna zijn ze op grote schaal verlaten. De meeste mensen wonen nu in een moderne, betonnen doos. Deze zijn volstrekt karakterloos. Het oude huis staat er doorgaans naast te vervallen. Handig als je een spook of een vogel bent: je vindt altijd onderdak.
Ondanks de voorspellingen van beter weer, valt de regen met bakken uit de lucht en wakkert de wind aan tot stormkracht. Hier blijven of toch verder gaan? In ieder boekje over Schotland staar dat mei/juni de droogste tijd is en dat de heersende windrichting zuid -noord is. Vergeet 't rustig dit jaar!
Ik hak de knoop door en besluit tot het volgende Gaelic Hostel te fietsen. Dat staat op het eilandje Berneray, zo'n 70 km verderop. Normaal een afstand die drie of vier uur zou vergen. Nu doe ik er negen uur over. De wind waait zo hard dat ik met moeite 10 km/u haal, maar meestal zit ik daar onder. 's Ochtends is het nog droog, na de middag is de ijskoude regen weer terug van weggeweest.
Eigenlijk jammer. Het landschap is op sommige plekken adembenemend mooi en op deze manier is het lastig om er echt van te genieten.
Het laatste stuk is het zwaarste maar ook het mooiste. De weg voert langs een baai met een prachtig wit strand. Witte rollers slaan schuimend stuk op het strand. De dalende zon werpt lange schaduwen en overal op de groen-grijze flanken van de heuvels lopen schapen. Een honingkleurige uil vliegt laag golvend over de moors.
Ook dit hostel bestaat uit black houses. Merkwaardig genoeg zijn die trouwens wit gekalkt. De huizen staan op een soort kaap aan zee. De ondergaande zon werpt er een betoverend licht over. Woest mooi!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten