Mooi, mooier, snelst...

Dag 12, maandag 26 mei 2024 

In een dag het rondje Stornoway - Barvas - Carloway -Callanish - A858 - Stornoway fietsen is goed te doen. Per slot van rekening is 83 km door golvend landschap met af en toe een wat pittiger helling geen heksentoer voor de geoefende fietser. Je moet echter niet van alles en nog wat uitgebreid willen bekijken en dan ook nog 's met iedereen willen kletsen, want dan kost het wel erg veel tijd.

Ik was rond half negen vertrokken uit hotel Callandh Inn in Stornoway, dus daar lag het niet aan...

Onderweg had ik een gesprekje wat me heugen zal. Dit was met Linda, die ergens in the middle of nowhere een kroegje drijft op de moors, en wanhopig het hoofd boven water tracht te houden. Ik ben de enige klant, dus tijd genoeg om te kletsen.

'Ik kom niet van hier en eigenlijk wil ik dolgraag weer weg, maar ja, ik ben hier getrouwd,' spreekt ze berustend. 'Veel mensen hier zijn verslaafd aan alcohol. Er is hier de hele winter absoluut niks te doen en kinderen zien hun ouders drinken dus nemen ze dat gedrag over.'

Ze vertelt dat alcoholisten die geregistreerd staan, geld krijgen van de Britse overheid om drank te kopen - bovenop de uitkering die ze doorgaans al hebben. 'Dat is veel goedkoper dan ze van de drank afhelpen,' aldus Linda. Ze is nog niet uitgesproken of er komt een jonge vent binnen om een voorraadje drank te halen. Met een plastic tasje vol blikjes bier wankelt hij weer naar buiten. Het is net twaalf uur geweest.

De route is absoluut mooi. Golvende wegen,  met bloeiende bloemen op ieder beschut plekje in de moors, met de leeuwerik zkngrnd boven me en geweldig wijdse uitzichten op de eindeloze grjjsbruine heuvels afgewisseld met de schitterende lochs.

Het is zes uur als ik eindelijk de steencirkel bij Callanish verlaat. Opeens realiseer ik me dat het nog zo'n 25 km fietsen is naar het hotel. De lucht trekt dicht en ik heb tegenwind.

Trappen dus, kop in de wind en zo hard mogelijk. Bij Achadh Mor neem ik een kortere 'single track road' over de moors terug naar Stornoway. Het is een prachtige route maar totaal verlaten. Hier is de eenzaamheid uitgevonden. Hier en daar staat een verlaten jachthut de leegte nog te versterken. Als ik een dochter had -maar die heb ik niet - zou ik het maar matig vinden als deze hier om deze tijd rond zou zwerven. Maar ik ben een polderkind, gewend om alleen in de natuur rond te lopen en dus vind ik dit geen punt. 

Ondertussen vallen de eerste druppels. Ik voel dat ik moe ben, zin heb in een douche. Tot hoe laat serveren ze ook alweer diner in het hotel? Ik kan het me niet herinneren.
Het is vijf over half acht als ik aankom. 25 km in anderhalf uur, ik heb wel eens langzamer gereden.

De douche is gloeiend heet en een kwartiertje later zit ik lekker aan de maaltijd tussen een hele buslading senior citizens die pas in het hotel aangekomen zijn. zij genieten Met vplle teugen, ik ook Wat kan het leven goed zjjn!