Trainingsweekend... maar dan anders

In tegenstelling tot Nederland is Schotland nu niet direct plat. Hellingen van tussen de 10 en 18 procent worden met kennelijk genoegen aangekondigd in het routeboekje. En dan steevast voorzien van de troostende opmerking: 'Maar je kunt natuurlijk ook een stukje lopen...' Ja, duhh... Enfin, van niks komt niks dus moest er getraind worden. Belgisch Luxemburg blijkt de gedroomde lokatie: minstens zulke steile kuitenbijters als in Schotland en goed bereikbaar voor het weekend.



USB aan boord

Alvorens het rijwiel te bestijgen, moest er een technische interventie gepleegd worden. Nou is zo'n fiets net een Botox-gezicht: het is nooit af. In dit geval moest er een oplossing komen voor de immer groter wordende honger naar elektrische voeding voor de diverse machientjes aan boord. GPS, telefoon, fototoestel, het zijn natuurlijk allemaal onontbeerlijke apparaten maar ook kleine stroom-slokopjes. Teneinde te voorkomen dat ik iedere dag amechtig op zoek moet naar een stopcontact, heeft vriend Thomas een USB-stekkertje gemonteerd. Het ei van  Columbus: de wielen draaien toch rond (nou ja, in ieder geval bij het fietsen) en die leveren stroom. Even een kabeltje aansluiten op de naaf en klaar is Kees. Er is zelfs nagedacht over de luttele momenten dat je als fietser bij een stoplicht staat (ja, ik stop nog voor stoplichten - met gevaar voor eigen leven vanwege de achteropkomers, maar toch! Overigens, zouden er eigenlijk wel stoplichten zijn in de Highlands?) Maar als je dan stil staat om je GPS te bedienen dan is het natuurlijk zuur als het schermpje op dt moment supreme op zwart gaat. Daarom is er een klein buffertje ingebouwd waaruit de stroom voor dit soort beschouwende momenten wordt geput.

Vervolgens op naar België, het feest kon beginnen, maar dat liep anders dan verwacht...